श्लोक 16.14
असौ मया हतः शत्रुर्हनिष्ये चापरानपि ।
ईश्वरोऽहमहं भोगी सिद्धोऽहं बलवान्सुखी ॥
लिप्यंतर
asau mayā hataḥ śatrurhaniṣye cāparānapi |
īśvaro'hamahaṃ bhogī siddho'haṃ balavānsukhī ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
तो दुस्मान म्हजे कडल्यान मारलो, आनी हेरांकूय हांव मारतलों. हांव ईश्वर, हांव भोगी, हांव सिद्ध, बळिश्ट आनी सुखी.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
स्वगत धना कडल्यान हेरांचेर सत्ते कडेन वता. एक दुस्मान मारला आनी आनीक फाटल्यान येतले. मागीर फुशारक्यांची माळ येता: हांव ईश्वर (ईश्वर), भोगी, यशस्वी, बळिश्ट आनी सुखी. गीता दैवी ईश्वराखातीर वापरता तें ईश्वर हें उतर हांगा अहंकार आपणाखातीर घेता. झुजाच्या मळार हो श्लोक तीक्ष्णपणान लागू पडटा, थंय मारप अभिमानाचें आनी अधिकाराच्या दाव्याचें कारण सहज जावं येता. अर्जुन झुजूंक शकता, पूण ह्या मनान न्हय, अशें अप्रत्यक्ष सांगलां.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08