श्लोक 15.17
उत्तमः पुरुषस्त्वन्यः परमात्मेत्युदाहृतः ।
यो लोकत्रयमाविश्य बिभर्त्यव्यय ईश्वरः ॥
लिप्यंतर
uttamaḥ puruṣastvanyaḥ paramātmetyudāhṛtaḥ |
yo lokatrayamāviśya bibhartyavyaya īśvaraḥ ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
पूण हेर एक उत्तम पुरुष आसा, जाका परमात्मो म्हणटात, जो अविनाशी ईश्वर तिन्ही लोकांत प्रवेश करून तांकां धारण करता.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
क्षर आनी अक्षरा पलतडीं हेर एक आसा, उत्तम पुरुष, जाका परमात्मो (परमात्मा) म्हणटात. तो तिन्ही लोकांत प्रवेश करता आनी तांकां सांबाळटा, आनी तो स्वता बदलना आनी तांचो ईश्वर (ईश्वर). हो श्लोक संवसारा पलतडीं आनी संवसारांत वावुरपी अशा सत्याविशीं उलयता. कांय परंपरा तीन पुरुष वेगळे म्हूण वाचतात, हेर एकाच सत्याच्यो पातळ्यो म्हूण, पूण सगळे हो श्लोक अध्यायाचें शिखर म्हूण पळयतात. जो आदार दिता आनी तरी कशानूच बांदिल्लो ना, ताचे कडेन तो दाखयता.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08