श्लोक 15.1
ऊर्ध्वमूलमधःशाखमश्वत्थं प्राहुरव्ययम् ।
छन्दांसि यस्य पर्णानि यस्तं वेद स वेदवित् ॥
लिप्यंतर
ūrdhvamūlamadhaḥśākhamaśvatthaṃ prāhuravyayam |
chandāṃsi yasya parṇāni yastaṃ veda sa vedavit ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
श्रीभगवंतान म्हळें: मुळां वयर आनी फांटे सकयल आशिल्ल्या अविनाशी अश्वत्थाविशीं ते उलयतात. ताचीं पानां वेदांचीं सूक्तां, आनी जो ताका जाणटा तो वेद जाणटा.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
श्रीकृष्ण अध्याय युक्तिवादा बदला एका प्रतिमेन उगडटा. अश्वत्थ, पवित्र पिंपळ, उलटो दाखयला, सगळ्यांत उंचल्या मुळांत वयर रुजिल्लो आनी संवसारांत सकयल फांटे पातळायल्लो. ताचीं पानां वेदीक सूक्तां, जीं ताचे भितरल्या जिविताक पोसतात आनी आलाशिरो दितात. ताका अविनाशी म्हणप एका रुखा कडेन न्हय, तर संसार (जल्म-मरणाचें चक्र) हाच्या अंत नाशिल्ल्या व्हाळा कडेन दाखयता. आदल्या अध्यायांत गुणांचें (गुण) वर्णन केल्या उपरांत, श्रीकृष्ण आतां ते गूण जातूंत वावुरतात तो पुराय संवसार एकाच नदरेन दाखयता.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08