श्लोक 11.47
मया प्रसन्नेन तवार्जुनेदं
रूपं परं दर्शितमात्मयोगात् ।
तेजोमयं विश्वमनन्तमाद्यं
यन्मे त्वदन्येन न दृष्टपूर्वम् ॥
लिप्यंतर
mayā prasannena tavārjunedaṃ
rūpaṃ paraṃ darśitamātmayogāt |
tejomayaṃ viśvamanantamādyaṃ
yanme tvadanyena na dṛṣṭapūrvam ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
श्रीभगवंतान म्हळें: हे अर्जुना, तुजेर प्रसन्न जावन म्हज्या योगशक्तीन हांवें तुका हें परम रूप दाखयलें, तेजोमय, विश्वरूप, अनंत आनी आदलें, जें तुजे बगर कोणेंच आदीं पळोवंक ना.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
श्रीकृष्ण परत उलयता, आतां मोवाळपणान. आपल्याच खोशेन आनी कृपेन, योगशक्ती वरवीं, ताणें अर्जुनाक परम रूप दाखयलें अशें तो सांगता. तें रूप तेजस्वी, सगळें व्यापपी, अंत नाशिल्लें आनी आदलें, आनी अर्जुना बगर कोणेंच तें आदीं पळोवंक ना. भर कृपेचेर. अर्जुनान दर्शन कमयलें ना; श्रीकृष्ण ताचेर खोशी आशिल्लो देखून ताणें तें दिलें. हीं उतरां भंया उपरांत अर्जुनाक समाधानूय दितात. जें ताका भियेयलें तें एक दुर्मीळ दान, तो श्रीकृष्णाक कितलो मोगाचो हाची खूण, ख्यास्त वा धमकी न्हय.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08