श्लोक 11.45
अदृष्टपूर्वं हृषितोऽस्मि दृष्ट्वा
भयेन च प्रव्यथितं मनो मे ।
तदेव मे दर्शय देव रूपं
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥
लिप्यंतर
adṛṣṭapūrvaṃ hṛṣito'smi dṛṣṭvā
bhayena ca pravyathitaṃ mano me |
tadeva me darśaya deva rūpaṃ
prasīda deveśa jagannivāsa ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
आदीं केन्नाच पळोवंक नाशिल्लें पळोवन हांव खोशी जाला, तरी म्हजें मन भंयान कांपता. हे देवा, म्हाका तुजें तेंच रूप दाखय; हे देवेशा, जगन्निवासा, प्रसन्न जा.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
अर्जुन आपली दुसरी भावना उक्तेपणान सांगता: कोणेंच आदीं पळोवंक नाशिल्लें पळोवन ताका रोमांच येता, आनी त्याच वेळार ताचें मन भंयान हालता. श्रीकृष्णान आपणाक तें रूप परत दाखोवचें, म्हळ्यार ताका वळखीचें आशिल्लें रूप, अशें तो मागता. ही विनंती ताची आदली इत्सा उलटी करता. ताणें विश्वरूप पळोवपाक मागिल्लें; आतां तें पळोवन ताका सौम्य रुपाची ओड लागल्या. मनशाच्या सोंसपाच्यो मर्यादा हो श्लोक प्रामाणीकपणान मान्य करता. व्हडलो वीरूय अनंताच्या सान्निध्यांत चड वेळ उरूंक शकना आनी सोंसूंक जाता त्या रुपा कडेन परत वचपाक मागता.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08