श्लोक 11.43
पितासि लोकस्य चराचरस्य
त्वमस्य पूज्यश्च गुरुर्गरीयान् ।
न त्वत्समोऽस्त्यभ्यधिकः कुतोऽन्यो
लोकत्रयेऽप्यप्रतिमप्रभाव ॥
लिप्यंतर
pitāsi lokasya carācarasya
tvamasya pūjyaśca gururgarīyān |
na tvatsamo'styabhyadhikaḥ kuto'nyo
lokatraye'pyapratimaprabhāva ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
तूं चलपी आनी थीर संवसाराचो बापूय; तूं ताचो पूज्य आनी सगळ्यांत श्रेष्ठ गुरू. हे अप्रतिम प्रभावाच्या, तिन्ही लोकांत तुज्या बरोबरीचो कोणूच ना; तुजे परस व्हड कसो आसतलो?
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
अर्जुन श्रीकृष्णाक पुराय संवसाराचो बापूय, पुजेक पात्र आनी सगळ्यांत व्हडलो गुरू अशें आपयता. तिन्ही लोकांत ताच्या बरोबरीचो कोणूच ना, ताचे परस व्हड आसप तर पयसूच. बापूय आनी गुरू हीं नांवां म्हत्वाचीं, कारण संवाद आपल्या वडिलां आनी गुरूं आड झुजपाच्या अर्जुनाच्या दुख्खान सुरू जाल्लो. आतां तो सगळ्यां परस वयलो बापूय आनी गुरू वळखता. हो श्लोक स्तोत्राक चड वैयक्तीक सुरा कडेन व्हरता. अर्जुन फकत विश्वशक्तीचें वर्णन करिना; तो आपणाक तिचे कडेन पूत आनी शिश्य म्हूण नात्यांत दवरता.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08