श्लोक 11.41
सखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तं
हे कृष्ण हे यादव हे सखेति ।
अजानता महिमानं तवेदं
मया प्रमादात्प्रणयेन वापि ॥
लिप्यंतर
sakheti matvā prasabhaṃ yaduktaṃ
he kṛṣṇa he yādava he sakheti |
ajānatā mahimānaṃ tavedaṃ
mayā pramādātpraṇayena vāpi ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
तुका इश्ट मानून, तुजें हें व्हडपण खबर नासतना, चुकेन वा मोगान लेगीत, हे कृष्णा, हे यादवा, हे सख्या अशें हांवें धाडसान जें कितें म्हळें,
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
अर्जुनाची स्तुती माफी कडेन वळटा, आनी वाक्य फुडल्या श्लोकांत वता. वर्सां वर्सां श्रीकृष्णा कडेन तो कसो उलयलो, सादेपणान आनी धिटाय करून, कृष्ण, यादव, इश्टा अशें वांगड्याक आपयतात तशें, ताची याद ताका येता. आतां पळयता तें व्हडपण खबर नासतना, बेपर्वायेन वा सामको मोगान ताणें अशें केलें. हो श्लोक खोलायेन मनशाचो. दर्शनान इश्टागत पुसून उडयल्या ना; तें इश्टागत ताणें कितलें सहज घेतिल्लें हाची जाणीव ताका दिल्या. ताच्या पश्चात्तापांत मोवाळसाण मिसळल्या, कारण ती जवळीक मोगांतल्यानूच जल्मिल्ली.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08