श्लोक 11.37
कस्माच्च ते न नमेरन्महात्मन्
गरीयसे ब्रह्मणोऽप्यादिकर्त्रे ।
अनन्त देवेश जगन्निवास
त्वमक्षरं सदसत्तत्परं यत् ॥
लिप्यंतर
kasmācca te na nameranmahātman
garīyase brahmaṇo'pyādikartre |
ananta deveśa jagannivāsa
tvamakṣaraṃ sadasattatparaṃ yat ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
हे महात्मा, ब्रह्माचोय आदिकर्तो, ताचे परस व्हड आशिल्ल्या तुका ते कित्याक नमस्कार करचे नात? हे अनंता, देवेशा, जगन्निवासा, तूं अक्षर, सत आनी असत, आनी दोगांय पलतडीं जें आसा तें.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
सगळ्या जिवांनी कित्याक नमचें तांचीं कारणां अर्जुन दिता. श्रीकृष्ण ब्रह्मा परस लेगीत व्हड आनी मूळ सृश्टिकर्तो, सृश्टिकर्त्या देवा फाटलें मूळ. तो अक्षर; तो सत आनी असत (सदसत्), प्रगट आनी अप्रगट, अस्तित्व आनी अनस्तित्व; आनी दोगांय पलतडीं जें आसा तें. हें निमाणें उतर वेगवेगळ्या परंपरांनी कांय तरांनी वाचलां: सगळ्या वर्गां पलतडच्या सत्या कडेन दाखोवपी, वा दिसपी संवसार आनी ताचें लिपिल्लें कारण हे दोगूय दैवांत सामावतात आनी दैव तांचे परसूय व्हड अशें सांगपी. कसोय अर्थ घेतलो तरी, अर्जुनाची स्तुती आतां सगळ्यांत अमूर्त उंचाये मेरेन पावता.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08