श्लोक 11.27
वक्त्राणि ते त्वरमाणा विशन्ति
दंष्ट्राकरालानि भयानकानि ।
केचिद्विलग्ना दशनान्तरेषु
सन्दृश्यन्ते चूर्णितैरुत्तमाङ्गैः ॥
लिप्यंतर
vaktrāṇi te tvaramāṇā viśanti
daṃṣṭrākarālāni bhayānakāni |
kecidvilagnā daśanāntareṣu
sandṛśyante cūrṇitairuttamāṅgaiḥ ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
दाढांनी भंयानक दिसपी तुज्या भिरांकूळ तोंडांनी बेगीन भितर सरतात. कांय जाण तुज्या दांतां मदीं अडकिल्ले, तांचीं तकलीं पीठ जाल्लीं अशीं दिसतात.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
आदल्या श्लोकांतलें वाक्य गीतेंतल्या सगळ्यांत हिंसक प्रतिमे मदल्या एका वांगडा पुराय जाता. दोनूय सैन्यांचे झुजारी श्रीकृष्णाच्या तोंडांनी धांवत सरतात, आनी कांय तकलीं चिड्डून दांतां मदीं अडकिल्ले दिसतात. हो भंयानकपणा जाणून बुजून. आपल्या सोयऱ्यांक मारपाचो अर्जुनाक भंय दिसतालो; आतां तो पळयता की तांचें मरण आदींच दैवी रुपांत आसा, जशें तें घडलांच. हो श्लोक हिंसाचाराची स्तुती करिना. काळ आनी मरणशीलतायेचें सत, जातूंतल्यान दोनूय वटेनचो कोणूच सुटूंक शकना, ताचे मुखार तो अर्जुनाक उबो करता.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08