श्लोक 11.25
दंष्ट्राकरालानि च ते मुखानि
दृष्ट्वैव कालानलसन्निभानि ।
दिशो न जाने न लभे च शर्म
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥
लिप्यंतर
daṃṣṭrākarālāni ca te mukhāni
dṛṣṭvaiva kālānalasannibhāni |
diśo na jāne na labhe ca śarma
prasīda deveśa jagannivāsa ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
दाढांनी भंयानक आनी प्रलयाच्या उज्या सारकीं तुजीं तोंडां पळोवन म्हाका दिशा कळनात आनी आलाशिरो मेळना. हे देवेशा, जगन्निवासा, प्रसन्न जा.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
रुपाच्या तोंडांची तुळा कालानलाकडेन (कालानल), युगाच्या शेवटाक संवसार गिळपी उज्याकडेन केल्या. तीं पळोवन अर्जुन वाट चुकता; ताका दिशा कळनात आनी आलाशिरो मेळना. पयलेच फावट तो कृपेखातीर आक्रोश करता: हे देवांच्या ईश्वरा, संवसाराच्या आलाशिऱ्या, प्रसन्न जा. ही याचना दाखयता की दर्शनान अर्जुनाची विनंतीच उलटी केल्या. ताणें ईश्वरी रूप पळोवपाक मागलें, आनी जें दिसता तें इतलें प्रचंड की तो दयेची याचना करता. जगन्निवास हें नांव याद करून दिता की भंयांतूय कोणा कडेन वळपाक जाय तें ताका खबर आसा.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08