श्लोक 11.23
रूपं महत्ते बहुवक्त्रनेत्रं
महाबाहो बहुबाहूरुपादम् ।
बहूदरं बहुदंष्ट्राकरालं
दृष्ट्वा लोकाः प्रव्यथितास्तथाहम् ॥
लिप्यंतर
rūpaṃ mahatte bahuvaktranetraṃ
mahābāho bahubāhūrupādam |
bahūdaraṃ bahudaṃṣṭrākarālaṃ
dṛṣṭvā lokāḥ pravyathitāstathāham ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
हे महाबाहो, जायतीं तोंडां आनी दोळे, जायते हात, मांडयो आनी पांय, जायतीं पोटां आशिल्लें, जायत्या दाढांनी भंयानक दिसपी तुजें व्हडलें रूप पळोवन लोक कांपतात, आनी हांवूय कांपतां.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
भंय आतां वैयक्तीक जाता. अर्जुन परत असंख्य तोंडां, दोळे, हात, मांडयो, पांय आनी पोटां सांगता, पूण आतां तो जायत्यो भंयानक, धारदार दाढो जोडटा. लोक कांपतात, तो म्हणटा, आनी हांवूय. स्तोत्रांत पयलेच फावट तो आपलो भंय थेट उक्तायता. दाढो फुडल्या श्लोकांनी भरपूर येवपी गिळपाच्या प्रतिमांची सुरवात करतात. महाबाहो हें आपोवप, जें जायते फावटीं अर्जुनाक वापरतात, हांगा श्रीकृष्णा कडेन वळयलां, जाचे हात आतां गणती पलतडीं आसात. आपल्या बळाचो अभिमान आशिल्लो झुजारी अमाप चड बळा मुखार उबो आसा.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08