श्लोक 11.16
अनेकबाहूदरवक्त्रनेत्रं
पश्यामि त्वां सर्वतोऽनन्तरूपम् ।
नान्तं न मध्यं न पुनस्तवादिं
पश्यामि विश्वेश्वर विश्वरूप ॥
लिप्यंतर
anekabāhūdaravaktranetraṃ
paśyāmi tvāṃ sarvato'nantarūpam |
nāntaṃ na madhyaṃ na punastavādiṃ
paśyāmi viśveśvara viśvarūpa ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
हे विश्वेश्वरा, विश्वरूपा, जायते हात, पोट, तोंडां आनी दोळे आशिल्लो, अंत नाशिल्ल्या रुपाचो तूं हांव सगळे कडेन पळयतां. तुजो अंत, मदलो भाग वा सुरवात हांव पळयना.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
अर्जुन श्रीकृष्णाक सगळ्या वटेन पळयता, असंख्य हात, पोट, तोंडां आनी दोळे आशिल्लें, मर्यादा नाशिल्लें रूप. तो देग, मदलो भाग वा सुरवात सोदता आनी कांयच मेळना. हीं उतरां आदल्या अध्यायाची याद करून दितात, थंय श्रीकृष्णान आपणाक जिवांची सुरवात, मदलो भाग आनी शेवट म्हळें; आतां अर्जुनाक कळटा की विश्वरुपांत तीं सोदूंकूय मेळनात. तो श्रीकृष्णाक विश्वरूप (विश्वरूप) अशें आपयता, ह्याच उतरा वयल्यान ह्या दर्शनाक नांव मेळ्ळां. देग नाशिल्लें कितें तरी पळयतना येवपी भोंवळ हो श्लोक धरता.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08