श्लोक 10.40
नान्तोऽस्ति मम दिव्यानां विभूतीनां परन्तप ।
एष तूद्देशतः प्रोक्तो विभूतेर्विस्तरो मया ॥
लिप्यंतर
nānto'sti mama divyānāṃ vibhūtīnāṃ parantapa |
eṣa tūddeśataḥ prokto vibhūtervistaro mayā ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
हे परंतपा, म्हज्या दैवी विभूतींक अंत ना. हांवें जें सांगलें तें तांच्या विस्ताराची फकत एक ल्हानशी खूण.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
वळेरी सुरू जावचे पयलीं सांगिल्ल्या उतरा कडेन श्रीकृष्ण परत येता: ताच्या विभूतींक अंत ना. आतां मेरेन सांगिल्लें सगळें फकत उद्देशान (उद्देशतः), म्हळ्यार खूण म्हूण, संपूंक नाशिल्ल्या पुरायपणा कडेन दाखोवपी थोड्यो देखी. वळेरी केन्नाच पुराय जावपाची नाशिल्ली, हें हो श्लोक अर्जुनाक याद करून दिता. तिचो हेत दोळ्यांक तयार करप, जाका लागून श्रीकृष्णान सांगूंक नाशिल्ल्या वस्तूंनीय तो दैव वळखत रावतलो. कांयच उरोवनासतना सगळें सांगात ह्या अर्जुनाच्या विनंतीक हो श्लोक मोवाळपणान जाप दिता: जें मेजूं येना ताची फकत खूण दिवं येता, उरिल्लें पळोवंक जाय.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08