श्लोक 10.4
बुद्धिर्ज्ञानमसम्मोहः क्षमा सत्यं दमः शमः ।
सुखं दुःखं भवोऽभावो भयं चाभयमेव च ॥
लिप्यंतर
buddhirjñānamasammohaḥ kṣamā satyaṃ damaḥ śamaḥ |
sukhaṃ duḥkhaṃ bhavo'bhāvo bhayaṃ cābhayameva ca ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
बुद्धी, ज्ञान, गोंदळ नाशिल्लें मन, सोंसणूक, सत, इंद्रियांचेर ताबो आनी शांती, सूख आनी दुख्ख, जल्म आनी नाश, भंय आनी निर्भयपण,
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
श्रीकृष्ण जिवांतल्या भितरल्या भावांची एक वळेरी सुरू करता, आनी ती फुडल्या श्लोकांत वता. तातूंत बुद्धी, ज्ञान, सोंसणूक आनी सत अशे दैवी मुळांतल्यान येवपाचे गूण आसात, पूण तांच्या वांगडा दुख्ख, नाश आनी भंय अशे उरफाटे दिसपी भावूय आसात. ही जोडणी जाणून बुजून केल्या. श्रीकृष्ण फकत बरे भाव दिता अशें न्हय; उजवाडाचो आनी काळखाचो सगळो अणभव ताचेर आदारून उबो जाता, अशें तो सांगता. संवसारांतलें कांयच दैवी गजालीभायर ना, ह्या अध्यायाच्या व्हडल्या सांगण्याक हो श्लोक वाट उगडटा.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08