श्लोक 10.30
प्रह्लादश्चास्मि दैत्यानां कालः कलयतामहम् ।
मृगाणां च मृगेन्द्रोऽहं वैनतेयश्च पक्षिणाम् ॥
लिप्यंतर
prahlādaścāsmi daityānāṃ kālaḥ kalayatāmaham |
mṛgāṇāṃ ca mṛgendro'haṃ vainateyaśca pakṣiṇām ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
दैत्यां मदीं हांव प्रल्हाद; गणती करप्यां मदीं हांव काळ. जनावरां मदीं हांव शींव, आनी सुकण्यां मदीं विनतेचो पूत.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
प्रल्हादाची निवड अजापाची. देवांच्या विरोधकां मदीं, दैत्यां मदीं, जल्मून लेगीत आपल्याच बापायच्या छळा उपरांतूय तो विष्णूचो भक्त उरलो. वळेरींत ताची सुवात दाखयता की दैव खंयूय, अपेक्षा नाशिल्ल्या घराण्यांतूय, उजळूंक शकता. माप वा गणती करप्यां मदीं श्रीकृष्ण काळ (काळ), जो सगळ्यांचो हिशोब करता. जनावरां मदीं तो शींव, आनी सुकण्यां मदीं विनतेचो पूत गरुड, विष्णूक व्हरपी व्हडलो गरुड. काळाचो उल्लेख फुडल्या अध्यायाची शांतपणान वाट पळयता, थंय काळ झुजाऱ्यांक गिळपी शक्त म्हूण दिसता.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08