श्लोक 10.21
आदित्यानामहं विष्णुर्ज्योतिषां रविरंशुमान् ।
मरीचिर्मरुतामस्मि नक्षत्राणामहं शशी ॥
लिप्यंतर
ādityānāmahaṃ viṣṇurjyotiṣāṃ raviraṃśumān |
marīcirmarutāmasmi nakṣatrāṇāmahaṃ śaśī ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
आदित्यां मदीं हांव विष्णू; उजवाडां मदीं किरणांचो सूर्य. मरुतां मदीं हांव मरीची; आनी नखेत्रां मदीं हांव चंद्र.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
विभूतींची वळेरी आकाशा सावन सुरू जाता. आदित्य हे अदिती देवीचे पूत, सुर्याचे देव, आनी तांचे मदीं विष्णू मुखेल. उजवाडाच्या सगळ्या मुळां मदीं किरणांचो सूर्य पयलो. मरुत हे इंद्रा वांगडा वचपी वादळाचे देव, आनी मरीची तांचो मुखेली म्हूण सांगला. राती आकाशांतल्या उजवाडां मदीं चंद्र सगळ्यांत उजळ. पद्दत थारली: दरेक गटांत उठून दिसपी घटक थंय दैवाची वळख जाता. आकाश हें यादी करून दिवपी खुणांची माळ म्हूण वाचपाक अर्जुनाक आपोवणें मेळटा.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08