श्लोक 10.17
कथं विद्यामहं योगिंस्त्वां सदा परिचिन्तयन् ।
केषु केषु च भावेषु चिन्त्योऽसि भगवन्मया ॥
लिप्यंतर
kathaṃ vidyāmahaṃ yogiṃstvāṃ sadā paricintayan |
keṣu keṣu ca bhāveṣu cintyo'si bhagavanmayā ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
हे योगी, सदांच तुजें चिंतन करीत हांव तुका कशें जाणूं? हे भगवंता, खंयच्या खंयच्या भावांनी हांव तुजो विचार करूं?
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
अर्जुनाचो प्रस्न वेव्हारीक. ताका श्रीकृष्ण सदांच मनांत दवरपाक जाय, पूण मनाक थिरावपाक कितें तरी आदार जाय. संवसाराच्या खंयच्या रुपांनी, खंयच्या आंगांनी तो दैवाचो विचार करूं? तो श्रीकृष्णाक योगी, म्हळ्यार योगाचो धनी, अशें आपयता; हें उतर अध्यायांत आदीं सांगिल्ल्या योगशक्तीक जोडटा. खंयच्या खंयच्या अशें परत परत येवपी उतर जायत्यो खाशेल्यो देखी आयकपाची ताची घुस्पल्ली उमेद दाखयता. फुडली लांब वळेरी कित्याक, तें हो श्लोक सांगता: ती याद दवरपाक आदार म्हूण, फकत गणती म्हूण न्हय.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08