श्लोक 10.11
तेषामेवानुकम्पार्थमहमज्ञानजं तमः ।
नाशयाम्यात्मभावस्थो ज्ञानदीपेन भास्वता ॥
लिप्यंतर
teṣāmevānukampārthamahamajñānajaṃ tamaḥ |
nāśayāmyātmabhāvastho jñānadīpena bhāsvatā ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
तांचेर दया करून, तांच्याच भितर रावून, हांव ज्ञानाच्या लखलखीत दिव्यान अज्ञानांतल्यान जल्मिल्लो काळोख नश्ट करतां.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
उजवाडाच्या प्रतिमेन श्रीकृष्ण चार श्लोकांचो गट सोंपयता. दयेन तो भक्ताच्या भितरल्या अस्तित्वांत रावता आनी अज्ञान निर्माण करता तो काळोख ज्ञानाच्या (ज्ञान) उजळ दिव्यान पयस करता. आत्मभावस्थ (आत्मभावस्थः) हें उतर, म्हळ्यार तांच्या भितरल्या भावांत रावपी, दैवाक पयस न्हय, मनशाच्या भितर दवरता. आदीं सुरू जाल्ली हालचाल हांगा पुराय जाता: ज्ञान मोगा कडेन व्हरता, मोग समजणेचें आनीक दान हाडटा, आनी ती समजण निमाणें भितरल्यान अज्ञान पयस करता. भक्ती आनी ज्ञान परत एकठांय वावुरतात.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08