श्लोक 1.47
एवमुक्त्वार्जुनः सङ्ख्ये रथोपस्थ उपाविशत् ।
विसृज्य सशरं चापं शोकसंविग्नमानसः ॥
लिप्यंतर
evamuktvārjunaḥ saṅkhye rathopastha upāviśat |
visṛjya saśaraṃ cāpaṃ śokasaṃvignamānasaḥ ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
संजयान म्हळें: झुजाच्या मळार अशें उलोवन अर्जुनान आपलें धनुश्य आनी बाण बाजूक उडयले आनी दुख्खान मन भरून आयिल्लो तो रथाच्या आसनाचेर बसलो.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
संजय एका चित्रान अध्याय सोंपयता. उलोवन सोंपतकच अर्जुन आपलें धनुश्य आनी बाण सोडटा आनी दुख्खान हालिल्ल्या मनान रथांत बसता. अध्यायांत आदीं इतल्या आत्मविस्वासान उखलिल्लें धनुश्य आतां ताच्या कुशीक पडलां. श्रीकृष्ण अजून जवळजवळ कांयच उलयला ना. अध्याय शांतताय आनी कोसळपांत सोंपता, आनी उरिल्ली सगळी गीता ह्या खिणाक दिल्ली जाप. ताका जायते फावटी अर्जुनविषादयोग म्हणटात, कारण ही निराशाय शिकवण वाडपाची भुंय जाता.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08