श्लोक 1.37
तस्मान्नार्हा वयं हन्तुं धार्तराष्ट्रान्स्वबान्धवान् ।
स्वजनं हि कथं हत्वा सुखिनः स्याम माधव ॥
लिप्यंतर
tasmānnārhā vayaṃ hantuṃ dhārtarāṣṭrānsvabāndhavān |
svajanaṃ hi kathaṃ hatvā sukhinaḥ syāma mādhava ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
देखून धृतराष्ट्राच्या पुतांक, आमच्याच सोयऱ्यांक मारप आमकां सोबना. हे माधवा, आपल्याच लोकांक मारून आमी कशे सुखी जातले?
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
अर्जुन आपलो निश्कर्श काडटा: धृतराष्ट्राच्या पुतांक, आमच्या सोयऱ्यांक, आमी मारूंक फावना. तो सामान्य मनशाच्या भावनेक आवाहन करपी प्रस्नान सोंपयता: आपल्या कुटुंबाक मारून कोण सुखी जावंक शकता? भावना आनी वैयक्तीक नितीच्या पातळेर आतां तर्क पुराय जाला. फुडल्या श्लोकांनी अर्जुन तो समाज आनी परंपरेच्या पातळेर व्हरतलो आनी कुळांच्या नाशाचे परिणाम सांगतलो. हांगा लक्ष अजून सादें आनी वैयक्तीक: असल्या नुकसानाचेर उबी केल्ली खोस शक्यूच ना.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08