श्लोक 1.20
अथ व्यवस्थितान्दृष्ट्वा धार्तराष्ट्रान् कपिध्वजः ।
प्रवृत्ते शस्त्रसम्पाते धनुरुद्यम्य पाण्डवः ॥
लिप्यंतर
atha vyavasthitāndṛṣṭvā dhārtarāṣṭrān kapidhvajaḥ |
pravṛtte śastrasampāte dhanurudyamya pāṇḍavaḥ ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
तेन्नां, हे राजा, धृतराष्ट्राचे पूत रचणुकेन उबे आशिल्ले पळोवन, शस्त्रां सुटपाच्या वेळार, जाच्या धजार माकडाची खूण आसा त्या पांडूच्या पुतान आपलें धनुश्य उखललें,
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
आतां लक्ष अर्जुनाचेर एकवटटा. ताच्या धजार माकड वीर हनुमानाची खूण आसा, जी राखण आनी जैता कडेन जोडिल्ली. सैन्यां तयार उबीं आसतना आनी पयलीं शस्त्रां सुटपाच्या वेळार अर्जुन आपलें धनुश्य उखलता. श्लोकांतली दरेक गजाल झुजपाची तयारी दाखयता. देखूनच फुडें जें घडटा तें चड आकांतीत दिसता, कारण हांगा धनुश्य उखलपी तोच हात अध्याय सोंपतना तें सकयल सोडटलो. हें वाक्य फुडल्या श्लोकांत वता, जंय अर्जुन पयल्या फावटी उलयता.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08