श्लोक 1.14
ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते महति स्यन्दने स्थितौ ।
माधवः पाण्डवश्चैव दिव्यौ शङ्खौ प्रदध्मतुः ॥
लिप्यंतर
tataḥ śvetairhayairyukte mahati syandane sthitau |
mādhavaḥ pāṇḍavaścaiva divyau śaṅkhau pradadhmatuḥ ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
तेन्नां धव्या घोड्यांनी जोडिल्ल्या व्हडल्या रथांत उबे आशिल्ल्या माधवान आनी पांडूच्या पुतान आपले दिव्य शंख वाजयले.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
आतां देखाव पांडवांच्या वटेन वळटा, आनी पयली जाप एकाच रथांत बशिल्ले श्रीकृष्ण आनी अर्जुन दितात. श्रीकृष्णाक हांगा माधव म्हणलां; हें नांव ताका यादवांच्या मधु कुळा कडेन जोडटा आनी लक्ष्मीचो पती असोय ताचो अर्थ घेतात. धवे घोडे आनी व्हडलो रथ देवां कडल्यान मेळिल्ल्या दानांकडेन जोडिल्ले, आनी शंखांक दिव्य म्हणलां. संजय ह्या दोगांक फकत झुजारी म्हूण न्हय, तर सामान्या परस वेगळी खूण आशिल्ली जोडी म्हूण दाखयता, आनी काव्यांत तांची मुखेल सुवात तयार करता.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08