ಶ್ಲೋಕ 5.22
ये हि संस्पर्शजा भोगा दुःखयोनय एव ते ।
आद्यन्तवन्तः कौन्तेय न तेषु रमते बुधः ॥
ಲಿಪ್ಯಂತರ
ye hi saṃsparśajā bhogā duḥkhayonaya eva te |
ādyantavantaḥ kaunteya na teṣu ramate budhaḥ ||
Sanskrit System ಅವರಿಂದ · ಯಂತ್ರ ಕರಡು · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ಅನುವಾದ
ಕೌಂತೇಯನೇ, ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಭೋಗಗಳು ದುಃಖದ ಮೂಲಗಳೇ; ಅವುಗಳಿಗೆ ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇದೆ. ಜ್ಞಾನಿ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
Sanskrit System ಅವರಿಂದ · ಯಂತ್ರ ಕರಡು · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ
ಕೃಷ್ಣನು ಇಂದ್ರಿಯಸುಖದ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ವಸ್ತುಗಳ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಭೋಗಗಳು ದುಃಖಯೋನಿಗಳು (ದುಃಖಯೋನಿ), ಅಂದರೆ ದುಃಖದ ಗರ್ಭಗಳು. ಅವು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ, ಮುಗಿಯುತ್ತವೆ; ಅವುಗಳ ಅಂತ್ಯವೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ನೋವು ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ಬೇಕೆನ್ನುವ ಹಂಬಲವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದ ಹುಡುಕುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಭೋಗದ ಮೇಲಿನ ದ್ವೇಷವಲ್ಲ, ಅದರ ಸ್ವರೂಪದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅರಿವು: ಕ್ಷಣಿಕವಾದುದರಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗದು.
Sanskrit System ಅವರಿಂದ · ಯಂತ್ರ ಕರಡು · claude-opus-5-5 · 2026-11-08