ಶ್ಲೋಕ 18.57
चेतसा सर्वकर्माणि मयि संन्यस्य मत्परः ।
बुद्धियोगमुपाश्रित्य मच्चित्तः सततं भव ॥
ಲಿಪ್ಯಂತರ
cetasā sarvakarmāṇi mayi saṃnyasya matparaḥ |
buddhiyogamupāśritya maccittaḥ satataṃ bhava ||
Sanskrit System ಅವರಿಂದ · ಯಂತ್ರ ಕರಡು · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ಅನುವಾದ
ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ನನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನೇ ಪರಮವೆಂದು ತಿಳಿದು, ಬುದ್ಧಿಯೋಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಸದಾ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಚಿತ್ತವನ್ನಿಡು.
Sanskrit System ಅವರಿಂದ · ಯಂತ್ರ ಕರಡು · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ
ಕೃಷ್ಣನು ಈಗ ನೇರವಾಗಿ ಅರ್ಜುನನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ. ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅವನನ್ನೇ ಪರಮ ಗುರಿಯಾಗಿ ಕಂಡು, ಬುದ್ಧಿಯೋಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಅರ್ಜುನನು ಸದಾ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಟ್ಟಿರಬೇಕು. ಇದು ಗೀತೆಯ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಉಪದೇಶದ ಒಂದೇ ಸೂಚನೆಯಲ್ಲಿನ ಸಾರಾಂಶ. ಕರ್ಮ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದು ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿತ, ಸ್ಪಷ್ಟ ತಿಳಿವಿನಿಂದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿತ, ದೈವವನ್ನು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಸಿದ್ದು. ಲೋಕದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವ ಬದಲು, ಲೋಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ಪ್ರತಿ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೂ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಿಸುವ ದಾರಿಯನ್ನು ಶ್ಲೋಕ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
Sanskrit System ಅವರಿಂದ · ಯಂತ್ರ ಕರಡು · claude-opus-5-5 · 2026-11-08