ಶ್ಲೋಕ 11.30
लेलिह्यसे ग्रसमानः समन्ताल्-
लोकान्समग्रान्वदनैर्ज्वलद्भिः ।
तेजोभिरापूर्य जगत्समग्रं
भासस्तवोग्राः प्रतपन्ति विष्णो ॥
ಲಿಪ್ಯಂತರ
lelihyase grasamānaḥ samantāl-
lokānsamagrānvadanairjvaladbhiḥ |
tejobhirāpūrya jagatsamagraṃ
bhāsastavogrāḥ pratapanti viṣṇo ||
Sanskrit System ಅವರಿಂದ · ಯಂತ್ರ ಕರಡು · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ಅನುವಾದ
ಉರಿಯುವ ಬಾಯಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲಿನ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ನುಂಗುತ್ತಾ ನೀನು ತುಟಿ ನೆಕ್ಕುತ್ತಿರುವೆ. ವಿಷ್ಣುವೇ, ನಿನ್ನ ಉಗ್ರ ಕಿರಣಗಳು ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ತುಂಬಿ ಸುಡುತ್ತಿವೆ.
Sanskrit System ಅವರಿಂದ · ಯಂತ್ರ ಕರಡು · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ
ಅರ್ಜುನನ ವರ್ಣನೆ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ಹಂತ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಕೃಷ್ಣನು ತುಟಿ ನೆಕ್ಕುತ್ತಾ, ಉರಿಯುವ ಬಾಯಿಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಅವನ ಉಗ್ರ ಬೆಳಕು ವಿಶ್ವವನ್ನು ತುಂಬಿ ಸುಡುತ್ತಿದೆ. ನುಂಗುವ ದೇವನ ಚಿತ್ರ ಪ್ರಾಚೀನವಾದದ್ದು: ಸೃಷ್ಟಿಸುವ, ಪೋಷಿಸುವ ಅದೇ ಶಕ್ತಿ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಕೂಡ. ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಮೃತ್ಯು ಎಂದಿದ್ದ; ಇಲ್ಲಿ ಆ ಹೇಳಿಕೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ರೂಪ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಶ್ಲೋಕ ಅರ್ಜುನನಿಗೂ ಓದುಗನಿಗೂ ಆರಾಮದ ಅಂತರ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ತನಗೆ ತಿಳಿದುದೆಲ್ಲದರ ಲಯವೂ ದೈವದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಜುನನು ಮೊದಲು ಎದುರಿಸಬೇಕು.
Sanskrit System ಅವರಿಂದ · ಯಂತ್ರ ಕರಡು · claude-opus-5-5 · 2026-11-08