詩節 15.16
द्वाविमौ पुरुषौ लोके क्षरश्चाक्षर एव च ।
क्षरः सर्वाणि भूतानि कूटस्थोऽक्षर उच्यते ॥
翻字
dvāvimau puruṣau loke kṣaraścākṣara eva ca |
kṣaraḥ sarvāṇi bhūtāni kūṭastho'kṣara ucyate ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
આ લોકમાં બે પુરુષો છે, ક્ષર અને અક્ષર. સર્વ ભૂતો ક્ષર છે, અને કૂટસ્થને અક્ષર કહેવાય છે.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
કૃષ્ણ પુરુષ વિશે ત્રિવિધ ઉપદેશ શરૂ કરે છે. જગતમાં બે પ્રકારના પુરુષ છે: ક્ષર, એટલે નાશવંત, અને અક્ષર, એટલે અવિનાશી. બધા જીવો, તેમનાં શરીરો સાથે, નાશવંત છે. કૂટસ્થ, એટલે એરણની જેમ ન બદલાતું, તેને અક્ષર કહેવાય છે. અક્ષરનો અર્થ પરંપરાઓમાં જુદો છે: કેટલાક તેને મૂળ પ્રકૃતિ સમજે છે, તો કેટલાક બધા મુક્ત જીવાત્માઓ કે જીવનો ન બદલાતો અંશ. આગલા શ્લોકમાં ત્રીજો પુરુષ આવશે, જે બંનેથી પર છે.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08