詩節 14.27
ब्रह्मणो हि प्रतिष्ठाहममृतस्याव्ययस्य च ।
शाश्वतस्य च धर्मस्य सुखस्यैकान्तिकस्य च ॥
翻字
brahmaṇo hi pratiṣṭhāhamamṛtasyāvyayasya ca |
śāśvatasya ca dharmasya sukhasyaikāntikasya ca ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
ஏனெனில் பிரம்மத்துக்கும், அழியாததும் அழிவற்றதுமானதற்கும், நிலைத்த தர்மத்துக்கும், முழுமையான பேரின்பத்துக்கும் நானே அடித்தளம்.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
தன் மீதான பக்தி ஏன் பிரம்மத்துக்கு இட்டுச் செல்கிறது என்பதைக் கிருஷ்ணர் விளக்குவதுடன் அத்தியாயம் முடிகிறது. பிரம்மத்துக்கும், சாவற்றதும் அழிவற்றதுமானதற்கும், நிலைத்த தர்மத்துக்கும், முடிவற்ற பேரின்பத்துக்கும் அவரே பிரதிஷ்டா, அதாவது அடித்தளம் அல்லது ஆதாரம். இந்தச் சுலோகம் வெவ்வேறு விதங்களில் படிக்கப்பட்டுள்ளது. அருவமான பிரம்மம் முழுமையாக வெளிப்படும் உருவுடைய வடிவமே கிருஷ்ணர் என்று சிலர் கொள்கிறார்கள்; பிரம்மமே சார்ந்திருக்கும் மூலம் இறைப் புருஷன் என்று வேறு சிலர் கொள்கிறார்கள். அத்தியாயம் முழுவதும் விவரிக்கப்பட்ட இலக்கு அர்ஜுனன் உரையாடிக்கொண்டிருப்பவரிடமே காணப்படுகிறது என்பதில் எல்லா வாசிப்புகளும் ஒத்துப்போகின்றன.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08