詩節 14.17
सत्त्वात्सञ्जायते ज्ञानं रजसो लोभ एव च ।
प्रमादमोहौ तमसो भवतोऽज्ञानमेव च ॥
翻字
sattvātsañjāyate jñānaṃ rajaso lobha eva ca |
pramādamohau tamaso bhavato'jñānameva ca ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
സത്ത്വത്തിൽനിന്ന് ജ്ഞാനവും രജസ്സിൽനിന്ന് ലോഭവും ഉണ്ടാകുന്നു. തമസ്സിൽനിന്ന് പ്രമാദവും മോഹവും അജ്ഞാനവും ഉണ്ടാകുന്നു.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
ഓരോ ഗുണവും മനസ്സിൽ എന്ത് ഉളവാക്കുന്നുവെന്ന് കൃഷ്ണൻ വ്യക്തമായി പറയുന്നു. സത്ത്വം ജ്ഞാനത്തിനും, രജസ്സ് ലോഭത്തിനും, തമസ്സ് അശ്രദ്ധ, മോഹം, അജ്ഞാനം എന്നിവയ്ക്കും ജന്മം നൽകുന്നു. തമസ്സിന് മൂന്നു ഫലങ്ങൾ പറയുന്നത് അതിന്റെ മൂടുന്ന സ്വഭാവത്തെ ഊന്നുന്നു. ഈ ശ്ലോകം ഒരു ചക്രം സൂചിപ്പിക്കുന്നു: ഗുണങ്ങൾ മനോഭാവങ്ങൾ ഉളവാക്കുന്നു, മനോഭാവങ്ങൾ കർമ്മങ്ങളും, കർമ്മങ്ങൾ വീണ്ടും ഗുണങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു. അറിവാണ് ഈ ചക്രത്തിൽനിന്നു പുറത്തുകടക്കാനുള്ള വഴി.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08