詩節 11.51
दृष्ट्वेदं मानुषं रूपं तव सौम्यं जनार्दन ।
इदानीमस्मि संवृत्तः सचेताः प्रकृतिं गतः ॥
翻字
dṛṣṭvedaṃ mānuṣaṃ rūpaṃ tava saumyaṃ janārdana |
idānīmasmi saṃvṛttaḥ sacetāḥ prakṛtiṃ gataḥ ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
అర్జునుడు ఇలా అన్నాడు: జనార్దనా, సౌమ్యమైన నీ ఈ మానవ రూపాన్ని చూసి ఇప్పుడు నేను స్వస్థచిత్తుడనయ్యాను, నా సహజ స్థితికి తిరిగి వచ్చాను.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
అర్జునుడు క్లుప్తంగా, ఊరటతో మాట్లాడతాడు. శ్రీకృష్ణుడి సౌమ్య మానవ రూపాన్ని చూసి అతను సచేతనుడయ్యాడు, అంటే మనస్సు కుదుటపడింది, తన సాధారణ స్థితికి తిరిగి వచ్చాడు. మానుష అనే పదం ముఖ్యమైనది: చతుర్భుజ రూపం ఏదైనా, అర్జునుడు ఇప్పుడు తన స్నేహితుడు, సారథి అయిన సుపరిచిత ఆకారాన్ని చూస్తున్నాడు. తాను అనుబంధం పెట్టుకోగల రూపంలో శ్రీకృష్ణుడిని చూడగానే అతని నిబ్బరం తిరిగి వస్తుంది. సౌమ్యమైన, సమీపించదగిన రూపపు విలువను శ్లోకం చూపుతుంది. అనంతం సత్యాన్ని వెల్లడించింది; మానవ రూపం ఆ సత్యంతో జీవించడాన్ని సాధ్యం చేస్తుంది.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08