詩節 11.49
मा ते व्यथा मा च विमूढभावो
दृष्ट्वा रूपं घोरमीदृङ्ममेदम् ।
व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वं
तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य ॥
翻字
mā te vyathā mā ca vimūḍhabhāvo
dṛṣṭvā rūpaṃ ghoramīdṛṅmamedam |
vyapetabhīḥ prītamanāḥ punastvaṃ
tadeva me rūpamidaṃ prapaśya ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
منهنجو هي خوفناڪ روپ ڏسي نه ڊڄ ۽ نه پريشان ٿي. ڊپ کان آزاد ٿي ۽ خوش دل سان، منهنجو اهو روپ وري ڏس.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
ڪرشن سڌو ارجن کي دلاسو ڏئي ٿو. ايڏو خوفناڪ روپ ڏسڻ تي کيس پريشان يا مونجهاري ۾ نه پوڻ گهرجي. ڊپ پاسي رکي ۽ خوش من سان هو هاڻي وري اهو روپ ڏسي سگهي ٿو جنهن کي سڃاڻي ٿو. لهجو پيار ڀريو آهي. جنهن استاد زبردست درشن ڏيکاريو، سو هاڻي شاگرد کي حفاظت ڏانهن موٽائي ٿو. ڪرشن انڪار نٿو ڪري ته روپ خوفناڪ هو؛ هو ان کي گهور يعني ڀيانڪ سڏي ٿو. پر هو چاهي ٿو ته ارجن هن تجربي مان مستقل ڊپ سان نه نڪري، ۽ ايندڙ جنگ ۾ ان جو ڊپ نه پر ان جو سچ کڻي وڃي.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08