詩節 11.44
तस्मात्प्रणम्य प्रणिधाय कायं
प्रसादये त्वामहमीशमीड्यम् ।
पितेव पुत्रस्य सखेव सख्युः
प्रियः प्रियायार्हसि देव सोढुम् ॥
翻字
tasmātpraṇamya praṇidhāya kāyaṃ
prasādaye tvāmahamīśamīḍyam |
piteva putrasya sakheva sakhyuḥ
priyaḥ priyāyārhasi deva soḍhum ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
تنهن ڪري جهڪي ۽ جسم کي زمين تي ڊگهو ڪري، اي پوڄڻ جوڳا سائين، آءٌ تنهنجي ڪرپا گهران ٿو. جيئن پيءُ پٽ جي، دوست دوست جي ۽ پريمي پنهنجي محبوب جي سهي ٿو، تيئن اي ديو، مون کي سهه.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
ارجن ڊنڊوت ڪري ڪرشن جي ڪرپا گهري ٿو. پوءِ هو ٽن رشتن جو نالو وٺي ٿو، هر هڪ ۾ معافيءَ جو پنهنجو رنگ: پيءُ جو پٽ کي سهڻ، دوست جو دوست کي، ۽ پريمي جو محبوب کي. تصويرون رسمي نه پر ويجهڙائي واريون آهن. ارجن ڪنهن پري ويٺل منصف کان معافي نٿو گهري، پر محبت سان سهيو وڃڻ چاهي ٿو. اهي ٽي ناتا انساني ويجهڙائيءَ جو سڄو دائرو سميٽين ٿا، ۽ ڪيترين ڀڳتي پرمپرائن انهن کي ايشور سان رشتي جا نمونا بڻايو آهي. شلوڪ ڏيکاري ٿو ته درشن کان پوءِ رشتو ختم نه پر وڌيڪ گهرو ٿئي ٿو.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08