詩節 11.43
पितासि लोकस्य चराचरस्य
त्वमस्य पूज्यश्च गुरुर्गरीयान् ।
न त्वत्समोऽस्त्यभ्यधिकः कुतोऽन्यो
लोकत्रयेऽप्यप्रतिमप्रभाव ॥
翻字
pitāsi lokasya carācarasya
tvamasya pūjyaśca gururgarīyān |
na tvatsamo'styabhyadhikaḥ kuto'nyo
lokatraye'pyapratimaprabhāva ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
చరాచరాత్మకమైన ఈ లోకానికి తండ్రివి నీవే; దానికి పూజ్యుడవు, గురువులకే గురువువు నీవే. అప్రతిమ ప్రభావా, మూడు లోకాలలోనూ నీకు సాటి ఎవరూ లేరు; ఇక నీకంటే గొప్పవాడు ఎలా ఉంటాడు?
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
అర్జునుడు శ్రీకృష్ణుడిని సమస్త జగత్తుకు తండ్రిగా, పూజ్యుడిగా, గొప్ప గురువుగా పిలుస్తాడు. మూడు లోకాల్లోనూ ఆయనకు సమానుడే లేడు, ఇక అధికుడు ఎక్కడ? తండ్రి, గురువు అనే బిరుదులు ముఖ్యమైనవి, ఎందుకంటే పెద్దలతో, గురువుతో పోరాడాలనే వ్యథతోనే సంభాషణ మొదలైంది. ఇప్పుడు అందరికంటే అతీతుడైన తండ్రినీ గురువునూ అతను గుర్తిస్తాడు. శ్లోకం స్తోత్రాన్ని మరింత వ్యక్తిగత స్వరం వైపు తీసుకువెళ్తుంది. అర్జునుడు విశ్వశక్తిని వర్ణించడమే కాదు, దానితో కుమారుడిగా, శిష్యుడిగా తనకున్న సంబంధాన్ని నిలుపుకుంటున్నాడు.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08