詩節 11.43
पितासि लोकस्य चराचरस्य
त्वमस्य पूज्यश्च गुरुर्गरीयान् ।
न त्वत्समोऽस्त्यभ्यधिकः कुतोऽन्यो
लोकत्रयेऽप्यप्रतिमप्रभाव ॥
翻字
pitāsi lokasya carācarasya
tvamasya pūjyaśca gururgarīyān |
na tvatsamo'styabhyadhikaḥ kuto'nyo
lokatraye'pyapratimaprabhāva ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
அசைவதும் அசையாததுமான இந்த உலகின் தந்தை நீ; அதன் வழிபடுபொருளும் மிக மேலான குருவும் நீ. ஒப்பற்ற ஆற்றல் உடையவனே, மூவுலகிலும் உனக்கு நிகரானவனே இல்லை; உன்னைவிடப் பெரியவன் எப்படி இருக்க முடியும்?
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரை முழு உலகின் தந்தை, வழிபடப்பட வேண்டியவர், மிகப் பெரிய குரு என்று அழைக்கிறான். மூவுலகிலும் அவருக்கு நிகரானவர் இல்லை, அவரைவிட மேலானவர் இருப்பதோ இயலாது. தந்தை, குரு என்ற பட்டங்கள் குறிப்பிடத்தக்கவை; ஏனெனில் தன் பெரியோர்களுடனும் குருவுடனும் போரிடுவது பற்றிய அர்ஜுனனின் துயரத்துடனே உரையாடல் தொடங்கியது. இப்போது எல்லோருக்கும் மேலான ஒரு தந்தையையும் குருவையும் அவன் அடையாளம் காண்கிறான். துதிப்பாடலை இந்தச் சுலோகம் தனிப்பட்ட தளத்துக்கு நகர்த்துகிறது. அர்ஜுனன் ஓர் அண்ட ஆற்றலை விவரிப்பது மட்டுமல்ல; மகனாகவும் சீடனாகவும் அதனுடன் தன்னை உறவில் வைக்கிறான்.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08