詩節 11.41
सखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तं
हे कृष्ण हे यादव हे सखेति ।
अजानता महिमानं तवेदं
मया प्रमादात्प्रणयेन वापि ॥
翻字
sakheti matvā prasabhaṃ yaduktaṃ
he kṛṣṇa he yādava he sakheti |
ajānatā mahimānaṃ tavedaṃ
mayā pramādātpraṇayena vāpi ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
तपाईंलाई साथी ठानेर, तपाईंको यो महिमा नजानी, असावधानीले वा प्रेमले पनि, हे कृष्ण, हे यादव, हे साथी भनेर मैले जे जे अविचारपूर्वक भनेँ,
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
अर्जुनको स्तुति क्षमायाचनामा बदलिन्छ, र वाक्य अर्को श्लोकसम्म जान्छ। उनी वर्षौँदेखि कृष्णसँग कसरी बोलेका थिए भनी सम्झन्छन्, सहज र निर्धक्क, साथीलाई जस्तै कृष्ण, यादव, साथी भनेर। उनले अहिले देखेको महिमा नजानी, लापरबाहीले वा केवल प्रेमले यसो गरेका थिए। श्लोक गहिरो मानवीय छ। दर्शनले मित्रता मेटाएको छैन; उनले त्यसलाई कति सहज रूपमा लिएका रहेछन् भन्ने बोध गराएको छ। उनको पछुतोमा कोमलता मिसिएको छ, किनकि त्यो घनिष्ठता आफैँ स्नेहबाट जन्मिएको थियो।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08