詩節 11.24
नभःस्पृशं दीप्तमनेकवर्णं
व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम् ।
दृष्ट्वा हि त्वां प्रव्यथितान्तरात्मा
धृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो ॥
翻字
nabhaḥspṛśaṃ dīptamanekavarṇaṃ
vyāttānanaṃ dīptaviśālanetram |
dṛṣṭvā hi tvāṃ pravyathitāntarātmā
dhṛtiṃ na vindāmi śamaṃ ca viṣṇo ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂੰਹਦੇ, ਅਨੇਕ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਭਖਦੇ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੂੰਹਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਬਲਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰਾ ਅੰਤਰ ਆਤਮਾ ਕੰਬ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਧੀਰਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਸ਼ਾਂਤੀ।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
ਅਰਜੁਨ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੂਪ ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਅਨੇਕ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਅੱਡੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਬਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਦਾ ਅੰਦਰਲਾ ਆਪਾ ਹਿੱਲ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਧੀਰਜ (ਧ੍ਰਿਤੀ) ਲੱਭਦਾ ਹੈ ਨਾ ਸ਼ਾਂਤੀ। ਇਹ ਉਹੀ ਗੁਣ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਗੀਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੰਦੀ ਆਈ ਹੈ। ਦਰਸ਼ਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਿਨਾਂ ਸਹਾਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਟਿਕਾਅ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦਾ। ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਰੂਪ ਪਿੱਛੇ ਦੇ ਦੇਵ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਹੋਇਆ। ਸਲੋਕ ਪੂਰੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਦਾ ਇਕਬਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਦਇਆ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08