श्लोक 2.7
कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः
पृच्छामि त्वां धर्मसम्मूढचेताः ।
यच्छ्रेयः स्यान्निश्चितं ब्रूहि तन्मे
शिष्यस्तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम् ॥
लिप्यंतरण
kārpaṇyadoṣopahatasvabhāvaḥ
pṛcchāmi tvāṃ dharmasammūḍhacetāḥ |
yacchreyaḥ syānniścitaṃ brūhi tanme
śiṣyaste'haṃ śādhi māṃ tvāṃ prapannam ||
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
कायरता दे दोश कन्नै मेरा स्वभाव गै मारेआ गेआ ऐ, ते धर्म बारै मेरा मन उलझी गेदा ऐ। मैं तुंदे थमां पुछनां: मिगी पक्का दस्सो जे सच्चें केह् भला ऐ। मैं तुंदा चेला आं; तुंदी शरण आए दा आं; मिगी सिक्खेआ देओ।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
एह् शुरुआती द्रिश्य दा मोड़ ऐ। अर्जुन अपनी हालत आपूं पछानदा ऐ: उसदा स्वभाव कार्पण्य, यानी मनै दी गरीबी जां संकोच, कन्नै दबोई गेदा ऐ, ते धर्म, यानी ठीक आचरण, बारै उसदा मन उलझे दा ऐ। ओह् तसल्ली नेईं, सच्ची भलाई (श्रेय) मंगदा ऐ, ते पक्की गल्ल मंगदा ऐ। फ्ही ओह् आपूं गी श्रीकृष्ण दा चेला आखदा ऐ ते उंदी शरण लैंदा ऐ। मित्तर ते सारथी दा रिश्ता हून गुरु ते चेले दा रिश्ता बनी जंदा ऐ, ते इत्थुआं गै उपदेश शुरू होई सकदा ऐ।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08