श्लोक 2.49
दूरेण ह्यवरं कर्म बुद्धियोगाद्धनञ्जय ।
बुद्धौ शरणमन्विच्छ कृपणाः फलहेतवः ॥
लिप्यंतरण
dūreṇa hyavaraṃ karma buddhiyogāddhanañjaya |
buddhau śaraṇamanviccha kṛpaṇāḥ phalahetavaḥ ||
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
हे धनंजय, फल आस्तै कीता गेदा कर्म बुद्धियोग थमां मता हीन ऐ। बुद्धि दी शरण लै; फल आस्तै कर्म करने आह्ले बिचारे न।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
श्रीकृष्ण नतीजें दी चाह् कन्नै कीते गेदे कर्म दा बुद्धियोग, यानी समझ दे योग, कन्नै फर्क दस्सदे न। पैह्ला बड़ा हीन ऐ। ओह् अर्जुन गी बुद्धि दी शरण लैने गी आखदे न, ते सिर्फ नतीजें आस्तै कम्म करने आह्लें गी कृपण, यानी बिचारे जां तंग मनै आह्ले, आखदे न। एह् शब्द अध्याय दी शुरुआत च अर्जुन दे अपने बखान दा चेता करांदा ऐ, जित्थें उनें आपूं गी कार्पण्य दे बस्स दस्सेआ हा। हून उसी इस हालत थमां निकलने दा रस्ता दस्सेआ जा करदा ऐ।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08