श्लोक 2.37
हतो वा प्राप्स्यसि स्वर्गं जित्वा वा भोक्ष्यसे महीम् ।
तस्मादुत्तिष्ठ कौन्तेय युद्धाय कृतनिश्चयः ॥
लिप्यंतरण
hato vā prāpsyasi svargaṃ jitvā vā bhokṣyase mahīm |
tasmāduttiṣṭha kaunteya yuddhāya kṛtaniścayaḥ ||
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
जेकर तूं मारेआ गेआ तां सुर्ग पाग, ते जेकर जित्ती गेआ तां धरती दा भोग करगा। इस करी, हे कुंती दे पुत्तर, लड़ने दा पक्का इरादा करियै उट्ठ।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
श्रीकृष्ण दौंऊं संभव नतीजें गी सामनै रखदे न, ते न्याएं आह्ली लड़ाई लड़ने आह्ले योद्धे आस्तै दमें भले न। जेकर अर्जुन मरदा ऐ तां सुर्ग पांदा ऐ; जेकर जित्तदा ऐ तां धरती ते उसदा राज पांदा ऐ। इस करी उसी लड़ने दा पक्का इरादा करियै उट्ठना चाहिदा। श्लोक फर्ज ते मान आह्ले तर्क गी करम दे इक साफ सद्दे कन्नै मुकांदा ऐ। एह् अर्जुन दे पैह्ले उस डर गी बी उल्टा करदा ऐ जे जित्त ते हार दोऐ बराबर बुरियां न।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08