श्लोक 2.20
न जायते म्रियते वा कदाचिन्
नायं भूत्वा भविता वा न भूयः ।
अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो
न हन्यते हन्यमाने शरीरे ॥
लिप्यंतरण
na jāyate mriyate vā kadācin
nāyaṃ bhūtvā bhavitā vā na bhūyaḥ |
ajo nityaḥ śāśvato'yaṃ purāṇo
na hanyate hanyamāne śarīre ||
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
एह् नां कदें जम्मदा ऐ ते नां कदें मरदा ऐ; होई चुकने परैंत एह् फ्ही नेईं मुकदा। अजन्मा, नित्य, सदा रौह्ने आह्ला ते पुरातन, शरीर दे मारे जाने पर बी एह् नेईं मरदा।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
इक लम्मे छंद च श्रीकृष्ण इनकारें दी इक लड़ी दिंदे न। आत्मा कदें नेईं जम्मदी ते नेईं मरदी; ओह् होंद च आइयै फ्ही मुकदी नेईं। ओह् अजन्मी, नित्य, सदा रौह्ने आह्ली ते पुरातन ऐ, ते शरीर दे मारे जाने पर बी नेईं मरदी। श्लोक लगभग इक स्तुति आंगर सुनचदा ऐ, ते इसदी लय संवाद गी हौला करी दिंदी ऐ। एह् दस्सदा ऐ जे आत्मा दी गल्ल सिर्फ तर्क नेईं, बल्के डूंह्गी श्रद्धा कन्नै आखी जाने आह्ली गल्ल ऐ।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08