संस्कृत

द्वाविमौ पुरुषौ लोके क्षरश्चाक्षर एव च ।

क्षरः सर्वाणि भूतानि कूटस्थोऽक्षर उच्यते ॥

15.16

लिप्यंतरण

dvāvimau puruṣau loke kṣaraścākṣara eva ca |

kṣaraḥ sarvāṇi bhūtāni kūṭastho'kṣara ucyate ||

Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3

अनुवाद

इस लोक च दो पुरुष न, क्षर ते अक्षर। सारे प्राणी क्षर न; कूटस्थ गी अक्षर आखेआ जंदा ऐ।

Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08

व्याख्या

कृष्ण पुरुष बारै इक त्रैह्री सिक्खेआ सामनै रखदे न। जगत च दो किस्में न: क्षर, यानी नाश होने आह्ला, जिस च ओह् सारे प्राणी आई जंदे न जेह्ड़े बदलदे ते मुकदे न, ते अक्षर, यानी अविनाशी, जिसी कूटस्थ आखेआ गेआ ऐ, अहरन आंगर पक्का टिके दा। टीकाकारें अक्षर गी व्यक्ति आत्मा, अव्यक्त प्रकृति, जां सच्चाई दे नेईं बदलने आह्ले पैह्लू दे रूप च पढ़ेआ ऐ। श्लोक अगले दो श्लोकें दी त्यारी करदा ऐ, जेह्ड़े दोनें शा परें इक त्रिए ते सारें शा उच्चे पुरुष दा नां लैंदे न।

Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08