श्लोक 12.9
अथ चित्तं समाधातुं न शक्नोषि मयि स्थिरम् ।
अभ्यासयोगेन ततो मामिच्छाप्तुं धनञ्जय ॥
लिप्यंतरण
atha cittaṃ samādhātuṃ na śaknoṣi mayi sthiram |
abhyāsayogena tato māmicchāptuṃ dhanañjaya ||
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
हे धनंजय, जेकर तूं अपना चित्त मेरे च टिकाइयै नेईं रक्खी सकदा, तां अभ्यास योग राहें मेरे तगर पुज्जने दी इच्छा कर।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
जेकर अर्जुन अपना मन कृष्ण उप्पर टिकाइयै नेईं रक्खी सकदा, तां उसी अभ्यास योग राहें उंदे तगर पुज्जने दी कोशश करनी चाहिदी। अभ्यास दा मतलब ऐ धीरज कन्नै बार बार मन गी उसदे विषे आह्ली बक्खी परताना। एह् पैह्लें दी उस सिक्खेआ दी गूंज ऐ जे चंचल मन अभ्यास ते वैराग्य कन्नै बस च औंदा ऐ। श्लोक मनदा ऐ जे लगातार लीन रौह्ना सौखा नेईं, ते उस तगर कदम कदम पुज्जने दा इक अनुशासन भरा ढंग दिंदा ऐ। सुभाविक टिकाऽ नेईं होने करी कुसै गी मोड़ेआ नेईं जंदा।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08