श्लोक 11.50
इत्यर्जुनं वासुदेवस्तथोक्त्वा
स्वकं रूपं दर्शयामास भूयः ।
आश्वासयामास च भीतमेनं
भूत्वा पुनः सौम्यवपुर्महात्मा ॥
लिप्यंतरण
ityarjunaṃ vāsudevastathoktvā
svakaṃ rūpaṃ darśayāmāsa bhūyaḥ |
āśvāsayāmāsa ca bhītamenaṃ
bhūtvā punaḥ saumyavapurmahātmā ||
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
संजय ने आखेआ: अर्जुन गी इआं आखियै वासुदेव ने फ्ही अपना रूप दस्सेआ, ते महात्मा ने फ्ही सौम्य रूप धारण करियै डरे दे अर्जुन गी धीरज दित्ता।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
संजय परतोने दी कथा सुनांदा ऐ। कृष्ण, जिनेंगी वासुदेव आखेआ गेआ ऐ, फ्ही अपना रूप दसदे न, ते महात्मा फ्ही कोमल शकल धारण करियै डरे दे अर्जुन गी तसल्ली दिंदे न। अपना रूप आह्ले शब्द गी बक्ख बक्ख ढंगें पढ़ेआ गेआ ऐ: अर्जुन दी मंगी दी चार बाह्में आह्ली मूरत, जाना पछाना मनुक्खी रूप, जां दोऐ इक दे बाद इक। सौम्य, यानी कोमल जां सुहाना, घोर दा उलट ऐ। नजारा दर्शन गी तसल्ली दे इक कम्म कन्नै मुकांदा ऐ। विश्वरूप आह्ला देवता ओह् मित्तर बी ऐ जेह्ड़ा कंबदे साथी गी शांत करदा ऐ।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08