श्लोक 11.47
मया प्रसन्नेन तवार्जुनेदं
रूपं परं दर्शितमात्मयोगात् ।
तेजोमयं विश्वमनन्तमाद्यं
यन्मे त्वदन्येन न दृष्टपूर्वम् ॥
लिप्यंतरण
mayā prasannena tavārjunedaṃ
rūpaṃ paraṃ darśitamātmayogāt |
tejomayaṃ viśvamanantamādyaṃ
yanme tvadanyena na dṛṣṭapūrvam ||
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
श्री भगवान ने आखेआ: हे अर्जुन, तेरे उप्पर प्रसन्न होइयै मैं अपनी योग शक्ति कन्नै तुगी एह् परम रूप दस्सेआ ऐ, तेज कन्नै भरोचे दा, विश्वमय, अनंत ते आदि, जिसी तेरे सिवा पैह्लें कुसै नेईं दिक्खेआ।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण फ्ही बोलदे न, हून कोमलता कन्नै। ओह् अर्जुन गी दसदे न जे उनें एह् परम रूप अपनी खुशी ते किरपा कन्नै, अपनी योग शक्ति राहें दस्सेआ। रूप तेजोमय, सब किश समेटने आह्ला, बेअंत ते आदि ऐ, ते अर्जुन दे सिवा इसी पैह्लें कुसै नेईं दिक्खेआ। जोर किरपा उप्पर ऐ। अर्जुन ने दर्शन कमाया नेईं; कृष्ण ने इसी इस करी दित्ता जे ओह् उस उप्पर प्रसन्न हे। एह् शब्द डर दे बाद अर्जुन गी तसल्ली बी दिंदे न। जिस चीज ने उसी डराया, ओह् इक दुर्लभ दात ही, इस गल्ल दा निशान जे ओह् कृष्ण गी किन्ना प्यारा ऐ, कोई सजा जां खतरा नेईं।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08