श्लोक 11.42
यच्चावहासार्थमसत्कृतोऽसि
विहारशय्यासनभोजनेषु ।
एकोऽथवाप्यच्युत तत्समक्षं
तत्क्षामये त्वामहमप्रमेयम् ॥
लिप्यंतरण
yaccāvahāsārthamasatkṛto'si
vihāraśayyāsanabhojaneṣu |
eko'thavāpyacyuta tatsamakṣaṃ
tatkṣāmaye tvāmahamaprameyam ||
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
ते हे अच्युत, जेकर हासे च खेढदे, लेटदे, बौंह्दे जां खंदे बेल्लै, कल्ले जां दूएं दे सामनै मैं तुंदा निरादर कीता, तां उसदे आस्तै मैं तुसें अप्रमेय शा माफी मंगना आं।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
अर्जुन ठोस यादें कन्नै अपनी माफी पूरी करदा ऐ: खेढ दे, अराम दे, कट्ठे बौह्ने ते रलियै रुट्टी खाने दे बेल्ले, कल्ले जां संगत च, जदूं उसने शायद कृष्ण कन्नै मजाक कीता जां उनेंगी बनदा मान नेईं दित्ता। ओह् उसशा माफी मंगदा ऐ जिसी ओह् हून अप्रमेय, यानी नाप शा बाह्र, जानदा ऐ। आम पलें दी एह् लिस्ट दिलै गी छूंह्दी ऐ, कीजे एह् दसदी ऐ जे दोनें किन्ने नेड़े रेह् न। कृष्ण गी अच्युत आखेआ गेआ ऐ, जेह्ड़ा कदें नेईं डोलदा। श्लोक दसदा ऐ जे अनंत दा दर्शन रोज दी नेड़ता गी मिटांदा नेईं, सगुआं उस उप्पर नमीं लोऽ पांदा ऐ।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08