श्लोक 11.37
कस्माच्च ते न नमेरन्महात्मन्
गरीयसे ब्रह्मणोऽप्यादिकर्त्रे ।
अनन्त देवेश जगन्निवास
त्वमक्षरं सदसत्तत्परं यत् ॥
लिप्यंतरण
kasmācca te na nameranmahātman
garīyase brahmaṇo'pyādikartre |
ananta deveśa jagannivāsa
tvamakṣaraṃ sadasattatparaṃ yat ||
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
हे महात्मा, ओह् तुसेंगी की नेईं निवन, जेह्ड़े ब्रह्मा शा बी बड्डे ते आदि करता ओ? हे अनंत, हे देवेश, हे जगन्निवास, तुस अक्षर ओ, सत् ते असत् ओ, ते जेह्ड़ा दोनें शा परें ऐ ओह् बी।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
अर्जुन कारण दिंदा ऐ जे सारे प्राणी की निवन। कृष्ण ब्रह्मा शा बी बड्डे न ते आदि करता न, रचनहार देवता दे पिच्छें दा बी मूल। ओह् अक्षर न; ओह् सत् ते असत् न, प्रगट ते अप्रगट, होंद ते अनहोंद; ते ओह् ओह् बी न जेह्ड़ा दोनें शा परें ऐ। इस अखीरी गल्ल गी बक्ख बक्ख परंपराएं च कई ढंगें पढ़ेआ गेदा ऐ: सारे बर्गें शा परें दी सच्चाई दा इशारा, जां एह् पक्का करना जे दिव्य दिक्खने जोग जगत ते उसदे गुज्झे कारण दोनें गी समेटदा बी ऐ ते उंदे शा बधियै बी ऐ। हर हालत च अर्जुन दी स्तुति हून सारें शा सूक्ष्म उचाइयें तगर पुज्जी जंदी ऐ।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08