Bhagavad Gita · Adhyaya 6 6.45

પણ પ્રયત્નપૂર્વક યત્ન કરતો, પાપથી શુદ્ધ થયેલો અને અનેક જન્મોથી સિદ્ધ થયેલો યોગી ત્યાર પછી પરમ ગતિને પામે છે.

શ્રીકૃષ્ણ પોતાનો ઉત્તર પૂરો કરે છે. જે યોગી ખંતથી પ્રયત્ન કરે છે, દોષમુક્ત થાય છે અને અનેક જન્મોમાં પૂર્ણતા પામે છે, તે અંતે પરમ ગતિ પામે છે. આ શ્લોક પાછલા શ્લોકોને સંતુલિત કરે છે: ભૂતકાળનો વેગ વાસ્તવિક છે, પણ વર્તમાન પ્રયત્ન હજુ મહત્ત્વનો છે. પ્રગતિમાં અનેક જન્મો લાગી શકે, છતાં તે ચોક્કસ અંત તરફ આગળ વધે છે. વેરાયેલા વાદળ વિશેના અર્જુનના ભયનો ઉત્તર એવી યાત્રાના ચિત્રથી અપાય છે જે, ગમે તેટલી લાંબી હોય, નિષ્ફળ જતી નથી.