Bhagavad Gita · Adhyaya 6 6.35

શ્રીભગવાને કહ્યું: હે મહાબાહુ, નિઃસંદેહ મન ચંચળ અને વશ કરવામાં કઠિન છે. પણ હે કૌંતેય, અભ્યાસ અને વૈરાગ્ય વડે તે વશ થાય છે.

શ્રીકૃષ્ણ મુશ્કેલીનો ઇનકાર કરતા નથી. તેઓ સંમત થાય છે કે મન ચંચળ અને સંયમમાં રાખવું કઠિન છે. પણ તેઓ બે સાધનોનાં નામ આપે છે જેનાથી તેને વશ કરી શકાય: અભ્યાસ (અભ્યાસ), એટલે મનને તેના લક્ષ્ય પર પાછું લાવવાનો વારંવારનો, ધીરજભર્યો પ્રયત્ન, અને વૈરાગ્ય (વૈરાગ્ય), એટલે વિષયો પ્રત્યેની આસક્તિનું ક્રમિક ઢીલું થવું. આ જોડી ભારતીય વિચારમાં શાસ્ત્રીય સૂત્ર બની ગઈ છે. અભ્યાસ દિશા આપે છે, અને વૈરાગ્ય મનને દૂર ખેંચનારું દૂર કરે છે. ઉત્તર પ્રોત્સાહક છે, કારણ કે તે સમસ્યાનો ઇનકાર નથી કરતો.