Bhagavad Gita · Adhyaya 2 2.6

आमी जिखचें का तांणी आमकां जिखचें, हातूंत आमकां कितें बरें तेंय आमकां खबर ना. धृतराष्ट्राचे पूत आमचे मुखार उबे आसात, आनी तांकां मारल्यार आमकां जियेवपाची इत्साच उरची ना.

हांगा अर्जुन खात्री न्हय, तर दुबाव मान्य करता. जिखप बरें का हारप बरें हें ताका सांगूंक येना, कारण मळाच्या पलतडचे लोक ताचेच सोयरे, धृतराष्ट्राचे पूत, आनी तांचेर जैत मेळयल्यार जिविताक अर्थच उरचो ना. ही कबुली संवादाखातीर म्हत्वाची. पयल्या अध्यायांत तो खात्रीन उलयतालो; आतां ताका आपल्या निर्णयाचेर विस्वास ना. हो दुबावूच ताका फुडल्या श्लोकांत शिश्य जावपाक उक्तो करता.