Bhagavad Gita · Adhyaya 2 2.5

ह्या म्हान गुरूंक मारचे परस ह्या संवसारांत भीक मागून जियेवप लेगीत बरें. आपल्या फायद्याखातीर ते आसले तरी तांकां मारल्यार हांगा हांव भोगतलों तें दरेक सुख रगतान माखिल्लें आसतलें.

आपल्या म्हान गुरूंक मारून मेळिल्ल्या जिविता परस भिकाऱ्याचें जिवीत बरें अशें अर्जुन मांडटा. भीक मागून जेवण मेळोवप हो संन्याशांचो मार्ग, झुजारी राजकुंवराचो न्हय, देखून तो आपलें पुराय जिवीतूच सोडपाक तयार जाता. आपले जाण्टे धनाच्या हितान कौरवां वटेन गेल्यात हें तो मान्य करता, तरी तांच्या मरणांतल्यान मेळिल्लें दरेक सुख ताका रगतान भिजिल्लें दिसता. ताचो तर्क प्रामाणीक, पूण तो अजून दुख्खाच्या नदरेंतल्यानूच पळयता.