Bhagavad Gita · Adhyaya 2 2.3

हे पार्था, नामर्दपणाक वश जावं नाका; तें तुका सोबना. काळजाचो हो ल्हानसो दुबळेपणा उडोवन दी आनी उठ, हे परंतपा.

श्रीकृष्ण क्लैब्य (क्लैब्य), म्हळ्यार नामर्दपण, असलें घट उतर वापरून मुद्दो फुडें व्हरता आनी तें तुका सोबना अशें सांगता. तो ह्या दुबळेपणाक क्षुद्र, म्हळ्यार ल्हानसो, म्हणटा आनी ताका तर्काची चूक न्हय, तर काळजाचो दुबळेपणा अशें नांव दिता. पार्थ आनी परंतप हीं दोन नांवां अर्जुनाचें कुळ आनी झुजारी म्हूण ताची कीर्त उगडास करून दितात. उठ हें उतर फकत उबें रावपाचो हुकूम न्हय, तर मनाक परत जागें करपाचें आवाहन.